پس بشارت دادند پيغمبران بعضي بعضي را تا رسيد به محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلم ، پس چون زمان پيغمبرى آن حضرت تمام شد وايّام عمرش به آخر رسيد ، حق تعالى به أو وحى كرد كه : اى محمد ! پيغمبرى خود را تمام كردى وايّامت به آخر رسيد ، پس بگردان علمي را كه نزد توست وايمان واسم أكبر وميراث علم وآثار علم پيغمبرى را به نزد علي بن أبي طالب ، بدرستى كه قطع نخواهم كرد اينها را از فرزندان تو چنانچه قطع نكردم از خانه‌هاى پيغمبران كه ميان تو وميان پدرت آدم بودند ، چنانچه در قرآن فرموده است كه إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَنُوحاً وَآلَ إِبْراهِيمَ وَآلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ . ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ « 1 » يعنى : « خدا برگزيد آدم ونوح وآل إبراهيم وآل عمران را بر عالميان وحال آنكه ذرّيّتى چندند كه بعضي از ايشان از بعضىاند ، وخدا شنوا ودانا است » ، ومحمد داخل آل إبراهيم است . پس حضرت فرمود : بدرستى كه حق تعالى علم را جهل نگردانيده ، يعنى امر علمائى كه صاحب علوم الهىاند مجهول نگذاشته است بلكه نصّ بر هر عالمي وپيغمبرى وامامي كرده است وايشان را به مردم شناسانده است ، يا آنكه كسى را براي خلق تعيين نمىكند به خلافت كه جاهل به بعضي از احكام ومصالح خلق باشد . پس فرمود كه : وانگذاشته است امر دين خود را به ملك مقرّبى ونه پيغمبر مرسلى وليكن فرستاده است رسولي از ملائكة بسوى پيغمبر خود كه أو را امر كرده است به آنچه مىخواهد ، وخبر مىدهد أو را به علم گذشته وآينده . پس دانستند اين علم را پيغمبران خدا وبرگزيده‌هاى أو از پدران وبرادران ، از آن ذرّيّتى كه بعضي از ايشان از بعضىاند ، چنانچه فرموده است در قرآن : « بتحقيق كه عطا كرديم به آل إبراهيم كتاب وحكمت را ، وداديم به ايشان پادشاهى بزرگ » « 2 » ؛ امّا كتاب ، پس پيغمبرى است ؛ وامّا حكمت ، پس ايشان حكيم ودانايان از پيغمبران وبرگزيدگانند ، وهمه از آن ذرّيّتند كه بعضي از بعضي

--> ( 1 ) . سورهء آل عمران : 33 و 34 . ( 2 ) . سورهء نساء : 54 .